147

فک کنم دیروز اینقد پشمام ریخته بود و خسته بودم نتونستم بنویسم

بخاطر این اتفاق از طرفی ناراحتم که دارم تو این جامعه کثیف که پر از مریض و سادیسمیه زندگی میکنم... هیچ آرامش و امنیتی نداری و هر لحظه تو خطر آسیب دیدن روحتی

ولی خب از یه طرفم بابتش خوشحالم

که ادمای خوبی که کمکت میکنن هنوز هستن :)

دوست جدیدی که بخاطر این اتفاق پیداش کردمو خیلی دوس دارم

حداقل از یه آزمون رد شده و میدونم آدم خوبیه

من عاشق این آزموناییم که طبیعت میزاره جلو پای آدما ک به بقیه ثابت بشن

عجیب اینه که بیشتر خوشحالم تا ناراحت

شاید چون رو گل بودم فقط به نکات مثبت توجه کردم =)