152
کاش اون کلبه چوبی وسط باغ بزرگ آلبالو و سیبِ سبزمونو که همیشه از توش بوی وانیل و دارچین میومدو خراب نکرده بودیم.
حالا کجا برم وقتی دلم میخواد گریه کنم؟
حالا کجا برم وقتی دلم واسه خودِ واقعیم تنگ میشه؟
حالا کجا برم وقتی آدما روحمو بیمار میکنن؟
این اتاق خیلی سرده چرا برنمیگردی بغلم کنی و نزاری یخ بزنم؟
یه کلبه دیگه بسازیم؟
برچسب:
نویسنده: یوسف حسینی‌پور